close
متخصص ارتودنسی
غارهای استان فارس
تاريخ انتشار: 25 / 03 / 1394 - زمان : 1:14

غار انگره مینو

غار اَنگَره مینو: این غار در روستای انگره از توابع شهرستان سپیدان می‌باشد. دهانه این غار که بسیار تنگ می‌باشد در ارتفاع 2430 متری از سطح دریا واقع شده است و طول آن 20 متر می‌باشد. این غار از جنس سنگ‌های آهکی می‌باشد که در اثر عوامل طبیعی ایجاد شده است. درون این غار تعدادی خفاش زندگی می‌کنند.(بیشتر...)

غار آریا: این غار در شهرستان اردکان واقع شده است و دهانه اصلی آن در ارتفاع 3161 متری از سطح دریا قرار دارد. این غار به صورت یک چاه عمودی طبیعی و در اثر جریان آب به وجود آمده است و در انتهای آن چاله‌های آب متعددی وجود دارد. عمق غار تقریباً 130 متر می‌باشد.

غار اشکفت* چشمه تَعلو: این غار در نزدیکی شهر خانه زنیان قرار دارد. این غار فاقد هر گونه چکنده و چکیده بوده و به دلیل زهکش کردن آب منطقه به صورت یک چشمه دارای آبی با کمی مزه تلخ و شور است. در واقع وجه تسمیه این غار «چشمه‌ای با آب کمی شور یا تلخ» می‌باشد. طول این غار 130 متر است و دارای یک دهانه می‌باشد که در ارتفاع 2124 متری از سطح دریا واقع شده است.

*اشکفت معادل واژه غار در زبان فارسی می‌باشد.

غار اشکفت سیاه (اشکفت گردو): این غار در 45 کیلومتری جاده شیراز- سروستان در روستای کوهنجان قرار دارد. مسیر دسترسی به این غار که از بیرون روستا نیز به وضوح قابل رؤیت است، 10 دقیقه پیاده‌روی از روستا به سمت جنوب می‌باشد. دهانه غار در ارتفاع 1515 متری از سطح دریا واقع شده است. طول این غار 23 متر و عمق آن 17 متر می‌باشد. پیمایش این غار ساده بوده و از نکات جالب توجه آن کشف سفال‌های قرمز رنگ مربوط به دوره ساسانی می‌باشد. این سفال‌ها اغلب ساده، بدون لعاب یا پوشش گِلی و دارای نقوش کنده یا افزوده هندسی با کیفیت ساخت متوسط تا خشن هستند. همچنین در کاوش‌های صورت گرفته در دامنه غار دو قطعه ابزار سنگی از نوع تراشه سنگی به دست آمد. یکی از ویژگی‌های این غار وسعت و بزرگی آن است که با توجه به موقعیت آن می‌تواند محل مناسبی جهت سکونت انسان در ادوار پیش از تاریخ و دوران تاریخی باشد. این اثر تاریخی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده و تحت حفاظت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری فارس قرار دارد.

غار اشکفت کلاغ وحشی (اشکفتالو): این غار از غارهای شهر شیراز می‌باشد و از ابتدای مسیر کمربندی حسین الهاشمی دهانه این غار که در ارتفاع 2103 متری از سطح دریا واقع شده، به شکل (˄) نمایان است. این غار 37 متر طول دارد. وجه تسمیه این غار به این جهت است که در دهانه غار تعداد زیادی لانه کلاغ وجود دارد و در هنگام غروب سر و صدای زیادی توسط کلاغ‌ها ایجاد می‌شود.

غار اَنگَره مینو: این غار در روستای انگره از توابع شهرستان سپیدان می‌باشد. دهانه این غار که بسیار تنگ می‌باشد در ارتفاع 2430 متری از سطح دریا واقع شده است و طول آن 20 متر می‌باشد. این غار از جنس سنگ‌های آهکی می‌باشد که در اثر عوامل طبیعی ایجاد شده است. درون این غار تعدادی خفاش زندگی می‌کنند.

غار انگره مینو

غار انگره مینو در استان فارس

غار انگره مینو در سپیدان

غار انگره مینو در شهرستان سپیدان

غار انگره مینو استان فارس

غار بَلَه زار: این غار در 2 کیلومتری شمال روستای بله زار از توابع بخش دشمن زیاری شهرستان ممسنی می‌باشد. این غار دارای دو دهانه می‌باشد که دهانه اصلی آن در ارتفاع 2104 متری از سطح دریا واقع شده است. طول این غار 1500 متر و عمق آن 20 متر می‌باشد. این غار در نتیجه فرسایش آبی به وجود آمده و در تمام فصول سال آب مختصری درون غار به صورت جویبار جریان دارد و به دلیل این رطوبت دائمی در قسمت‌هایی از غار قارچ دیده می‌شود. این غار زیستگاه جاندارانی همچون خفاش و عنکبوت می‌باشد.

بله در گویش محلی به معنای ریشه مک (شیرین بیان) می‌باشد.

غار بله زار

غار بله زار استان فارس

غار بله زار شهرستان ممسنی

غار بله زار در استان فارس

غار بُنوو (بُن وو): این غار باستانی در جنوب عماد شهر (مرکز بخش صحرای باغ) در 90 کیلومتری لارستان قرار دارد. این غار آهکی دارای یک دهانه در ارتفاع 955 متری از سطح دریا می‌باشد. طول این غار 600 متر و عمق آن 20 متر می‌باشد. بر روی سنگ‌های غار نوشته‌هایی بر جا مانده که نشان می‌دهد این غار در روزگاری محل سکونت افرادی با زبان سانسکریت بوده است و وجود سمبل‌هایی در بن وو حکایت از وجود دین شیواپرستی در این منطقه دارد. در بخش‌هایی از دیواره‌های اطراف غار نیز نوشته‌هایی به خط عبری دیده می‌شود. از دیگر آثار جالب توجه غار حوضچه‌های آب است که توسط انسان ایجاد شده‌اند. درون غار هوای خنک و مرطوب جریان دارد. کف غار ناهموار است و شیب آن به سمت دهانه غار می‌باشد. پیمایش این غار نیاز به ابزار فنی ندارد و بهترین زمان بازدید از آن فصل بهار است.

غار کان گوهر: غار کان گوهر از غارهای استان فارس است که در روستای منج از توابع شهرستان خرم بید واقع شده است. طول غار حدود 2 کیلومتر می‌باشد و دهانه مثلثی شکل آن به ابعاد 30×20 متر، در ارتفاع 2300 متری از سطح دریا واقع شده است. بعد از ورود به غار، تالار مدوری به شعاع 30 متر دیده می‌شود که ارتفاع سقف آن در حدود 20 متر است. بعد از این تالار، فضای بیضی شکلی وجود دارد که با شیب نسبتاً زیادی به سمت بالا می‌رود. با عبور از دالانی کوتاه، تالار دیگری به ابعاد 12×10 متر وجود دارد که از سنگ‌های سیاه و سفید زیبایی ساخته شده است. درون این تالار پرتگاهی به ارتفاع 8 متر دیده می‌شود و در انتهای آن دهلیزی قرار گرفته است. دهلیز گوشه تالار آخر حدود 12 متر است و به تالار به ابعاد 15×12 متر متصل می‌شود. دیواره‌های این تالار پوشیده از غارسنگ‌های گل کلمی می‌باشد. در این محل گودال کوچک آبی نیز دیده می‌شود. از انتهای این تالار دهلیزی که باید به صورت خزیده از آن عبور کرد، شروع می‌شود که پس از حدود 20 متر به یک چاه می‌رسد.

غار کان گوهر استان فارس

غار کان گوهر شهرستان خرم بید

ریزش سنگ‌ها و شیب نسبتاً تند کوه، دسترسی آسان به دهانه اصلی و داخل غار را کمی با مشکل مواجه ساخته است و به دلیل ریزش بی‌رویه سنگ، امکان دستیابی به آثار و لایه‌های باستانی احتمالی غیرممکن شده است.

غار کان گوهر یکی از تاریخی‌ترین غارهای استان فارس است که عمر آن به دوران پیش از تاریخ می‌رسد و در قسمت‌هایی از غار به ویژه بخش ابتدایی غار، آثار دستکند انسان دیده می‌شود. وجود بقایای ظرف‌های گِلی، سفالی و استخوان انسان نشان می‌دهد که این غار در گذشته پناهگاه انسان‌ها بوده که از این غار هم به عنوان مسکن و هم برای استخراج سنگ استفاده می‌نمودند. از آنجا که این غار به عنوان بزرگ‌ترین و مهم‌ترین معدن سنگ آهن این منطقه شناخته می‌شود، به این نام معروف شده است.

غار چاه دوزخی: این غار در 70 کیلومتری جنوب شهرستان داراب در شهرستان زرین دشت در روستای مزیجان قرار دارد و از غارهای فنی استان فارس به شمار می‌رود. غار چاه دوزخی از نوع غارهای آهکی بوده که در اثر عوامل طبیعی ایجاد شده است و طول آن حدود 28 متر و عمق آن 104 متر می‌باشد. بهترین زمان بازدید از غار، اواخر پاییز است.

به گفته اهالی محل، این غار بسیار هول‌انگیز بوده و انسان را به یاد دوزخ می‌اندازد.

غار چاه قلعه بندر: این غار از غارهای استان فارس است که در شهرستان شیراز قرار دارد. غار دارای یک دهانه به ابعاد 5×3 متر می‌باشد که در ارتفاع 1621 متری از سطح دریا واقع شده است. طول غار مشخص نیست و در این خصوص شایع است که انتهای غار به بندرعباس می‌رسد. عمق غار در گذشته به وسیله ریسمان و وزنه تا 104 متر اندازه‌گیری شده بود که به دلیل ریخته شدن آوارهای فراوان در طول زمان، انتهای آن مسدود شده و در حال حاضر عمق آن 88 متر می‌باشد.

این دژ باستانی به مرور زمان تخریب شده و فقط آثار دیوارها و برج‌های آن به جا مانده است اما بارزترین بخش آن تعداد چند دهانه چاه دستکند در سنگ‌های یکپارچه این کوه است.

این غار که شبیه چاه می‌باشد، به دلیل فرود و صعود طولانی آن، سخت و فنی است و تا به حال موجب کشته شدن 2 کوهنورد شده است.

غار چاه قلعه بندر

غار چاه قلعه بندر استان فارس

غار چاه قلعه بندر شهرستان شیراز

غار چاه قلعه بندر در شیراز

غار شاپور: این غار در 6 کیلومتری شهر تاریخی بیشاپور از توابع دهستان شاهپور بخش مرکزی شهرستان کازرون و 25 کیلومتری شهر کازرون در انتهای تنگ چوگان، در ارتفاع 800 متری از سطح زمین در سینه کوه شاپور قرار گرفته است.

شهر باستانی بیشاپور در حاشیه رودخانه شاهپور در کنار جاده شاهی که در زمان هخامنشیان، تخت جمشید را به شوش و در زمان ساسانیان، به تیسفون متصل می‌کرد، قرار دارد و در ردیف بزرگ‌ترین شهرهای دوره ساسانی بوده است. در مجاورت ویرانه‌های شهر باستانی بیشاپور، تنگ طبیعی- تاریخی چوگان قرار دارد که دارای سه روستا می‌باشد و رودخانه شاپور در جهت شمال شرقی- جنوب غربی، در میان تنگ روان است.

غار شاپور یکی از سه غاری است که در قسمت غربی تنگ چوگان قرار گرفته‌اند. غار شاپور با دهانه‌ای بزرگ‌تر از دو غار دیگر (حدود 30 متر)، در وسط قرار گرفته و دارای دو کتیبه می‌باشد که یکی از آن‌ها ترجمه کتیبه شاپور در نقش رجب است. غار سمت چپ به نام غار مادر شاپور و غار سمت راست، غار مرمر (یا به قول اهالی منطقه آشپزخانه شاپور) خوانده می‌شوند. بعد از ورود به غار محوطه‌ای وسیع قرار گرفته که هر چه به طرف عمق پیش می‌رویم، از عرض غار کم می‌شود. این غار از 4 گذرگاه بزرگ، 5 گذرگاه کوچک، 4 مسیر فرعی و 3 تالار تشکیل شده است. پروفسور گریشمن تالارهای غار را به وسیله دریاچه‌های کوچک جدا از هم اعلام کرده است اما در حال حاضر به علت بارندگی کم، این دریاچه‌های کوچک از بین رفته و به جای آن‌ها گودال‌هایی از گِل و لای ایجاد شده‌اند. از سقف این غار در همه قسمت‌ها، آب می‌چکد و استالاکتیت‌های زیبایی به وجود آورده است که حتی اشکالی از حیوانات را بر روی سنگ‌ها می‌توان دید.

این غار به سبب قرار گرفتن مجسمه شاپور اول؛ پادشاه پرآوازه ساسانی بر دهانه آن، به این نام معروف شده است. این مجسمه 6 متری شاهکار پیکرتراشی ایران باستان است که پس از گذشت 1700 سال، با وجود آسیب‌های فراوان، همچنان باقیست و پادشاه را با جامه‌ای ساده، ظریف و لطیف با کمربندی که به دور کمر بسته و شمشیر حمایل کرده، نشان می‌دهد. دست راست تندیس بر کمر و دست چپ بر قبضه شمشیر است. ریش شاه آرایش شده و از حلقه‌ای گذشته است. موهای وی بلند و تاج کنگره‌داری بر سر دارد.

غار شاپور استان فارس

غار شاپور در کازرون

غار تاریخی شاپور در کازرون

این مجسمه در اثر وقوع زمین‌لرزه‌ای، واژگون شد و در سال 1336 خورشیدی (پس از گذشت 1000 سال) توسط ارتش ایران تعمیر شد و به محل اولیه خود بازگشت که شرح آن در یکی از کتیبه‌هایی که در دهانه غار وجود دارد، درج شده است.

غار تاریخی شاپور در استان فارس

در این سال برای دستیابی آسان به غار، 230 پله از ارتفاعات صعب‌العبور دامنه پرشیب تا ورودی غار، در سنگ‌های کوه کنده شده و سیمان گردید و 4 ایوان از دهانه به طرف داخل غار مهیا شد.

غار شاپور

اختلاف ارتفاع تراس اول با 10 پله به تراس دوم، دوم به سوم با 8 پله و سوم به چهارم دارای 7 پله است. پیکره در تراس چهارم قرار دارد و از دهانه غار، کاملاً مشخص است. این تراس وسیع‌تر از تراس‌های دیگر است و به وسیله 12 پله به عمق غار راه دارد. در واقع ایجاد این تراس‌ها برای مشاهده هر چه بهتر مجسمه بوده است. بعد از برپایی مجسمه، 4 سکو پیرامون آن برای قرار دادن قطعات جدا شده مجسمه ساخته شد که در حال حاضر سکوها ویران شده و فقط جای آن‌ها مشخص است.

در فاصله حدود 80 متری پشت سر مجسمه، برای جمع‌آوری قطرات آبی که از سقف و بدنه می‌چکد، حوض‌هایی با ابعاد و شکل‌های مختلف ساخته شده است. در واقع به دلیل وجود این حوضچه‌ها، احتمال داده می‌شود که از این غار به عنوان سکونتگاه موقت استفاده می‌شده است. در گذشته از سوی برخی باستان‌شناسان این گونه بیان شده بود که این غار آرامگاه شاپور اول می‌باشد اما هیچ گونه مدرکی که تأییدکننده این گمانه باشد در دست نبود اما با کشف اتفاقی اسکلتی متعلق به انسان در اردیبهشت ماه سال 1392 خورشیدی در قسمت انتهایی یکی از دالان‌های غار شاپور، گمانه‌ها پیرامون احتمال قرار داشتن آرامگاه این پادشاه ساسانی در این غار، بار دیگر مطرح شد.

با این که کوه شاپور مشرف به روستای تنگ چوگان وسطی است، اما بهترین مسیر برای رسیدن به غار از تنگ چوگان علیا (روستای کشکولی) است و حدود 1/5 الی 2 ساعت کوهپیمایی نیاز دارد و بسیاری از نقاط آن دارای پرتگاه است. به علت شیب زیاد و سنگی بودن کوهپایه جنوبی کوه شاپور، پوشش گیاهی این ناحیه، تنها به درختچه‌های پراکنده بادام کوهی محدود می‌شود در حالی که قسمت‌هایی از کوه شاپور که دارای شیب کمتری در دامنه‌اند، جنگل‌های بلوط پراکنده‌ای دیده می‌شود که گویای عمق نسبی خاک می‌باشند.

تنوع درجه حرارت در قسمت‌های مختلف غار، تنوع رسوبات آهکی، تنوع رطوبت، تغییرات باد، تغییرات سایه روشن‌ها، وجود شعاع‌های کوچک نور در قسمت‌هایی که با فضای بیرون ارتباط دارند و بسیاری از شاهکارهای شناخته و ناشناخته طبیعت، به پیدایش این مجموعه زیبا و شگفت‌آور منتهی شده است.

غار سنگ شکنان: این غار که با نام «غار سنگ تراشان» نیز شناخته می‌شود، یکی از غارهای استان فارس است که در 3 کیلومتری جنوب شهر جهرم قرار دارد. قدمت این غار به طور دقیق مشخص نیست اما به اعتقاد بیشتر باستان‌شناسان، این غار در دوران صفویان به دست سنگ‌تراشان تراشیده شده است. غار سنگ‌تراشان یکی از بزرگ‌ترین غارهای دست‌کَن در جهان است که طول آن نزدیک به 300 متر و عرض آن 150 متر و ارتفاع آن حدود 4 متر می‌باشد. این غار دارای 13 دهانه ورودی و 100 ستون است. سنگ‌شکنان هنگام برداشت سنگ برای جلوگیری از تخریب غار، بعد از چند متر پیشروی، این ستون‌ها را به جا گذاشته‌اند که این امر علاوه بر استحکام‌بخشی به غار موجب زیبایی آن نیز شده است. ستون‌های سنگی غار به شکلی کاملاً مهندسی، سقف را نگه داشته که نشان از توان بالای استادان و حجاران جهرمی در مهندسی معدن در سده‌های پیشین می‌باشد. البته به اعتقاد پژوهشگران تعداد و قطر ستون‌های داخل غار در گذشته بیشتر از امروز بوده است اما سنگ‌شکنان دوره‌های بعد به دلیل آن که در حمل سنگ‌های استخراج شده بزرگ دچار مشکل می‌شدند، ستون‌های نزدیک به دهانه غار را تراشیده‌اند که نتیجه آن لاغر شدن ستون‌ها و کم شدن توان بارپذیری آن‌ها بوده است.

هدف سنگ‌تراشان از حفر این غار، برداشت سنگ برای امرار معاش بوده است که در این راه توانسته‌اند با تیشه خود جاذبه‌ای زیبا خلق نمایند و آن را به یکی از بزرگ‌ترین غارهای دست‌ساز جهان بدل نمایند و میراثی گرانبها از خود به یادگار بگذارنند. سنگ‌های موجود در این مکان از سه لایه تشکیل شده است که دو لایه تحتانی و فوقانی دارای سنگ‌های سخت بوده و لایه میانی به دلیل رطوبت موجود، دارای سنگ نرم است. از سنگ‌های استخراج شده این غار برای ساختمان‌ها، کفپوش منازل، ستون‌ها و سرستون‌های مساجد (همچون مسجد جامع عتیق شیراز) استفاده شده است.

غار سنگ‌تراشان تاکنون مرمت نشده و در سال‌های اخیر تعدادی از ستون‌های آن تخریب شده که این امر علاوه بر ایجاد ترک‌هایی در سقف، سبب ناامنی قسمت‌هایی از غار شده است.

غار سنگ شکنان

غار سنگ تراشان

غار سنگ شکنان جهرم

غار سنگ تراشان استان فارس

غار سنگ تراشان در جهرم

غار کله کفتری: این غار بزرگ و زیبا در ارتفاعات جنوب شرقی قائمیه از توابع شهرستان کازرون و مشرف به روستای الیاس‌آباد واقع در کوهی به نام سیبکی در نزدیکی غار شاهپور قرار دارد. طول غار نزدیک به 800 متر و عمق آن 80 متر می‌باشد و از لحاظ فنی، دومین غار عمودی استان پس از غار انگره مینو می‌باشد.

این غار در زبان محلی با نام «کِل کَموتَری» به معنی جا و لانه کبوتر خوانده می‌شود زیرا در گذشته تعداد زیادی کبوتر در غار لانه داشتند که متأسفانه امروزه به دلیل شکار بی‌رویه، جمعیت آن‌ها بسیار کاهش یافته و تا حد انقراض پیش رفته است.

غار کله کفتری

غار کله کفتری استان فارس

غار کله کفتری کازرون

غار کله کفتری در استان فارس

غار کله کفتری در کازرون

از دیگر غارهای استان فارس می‌توان به غار بوف (شهرستان ممسنی)، غار بهشت مکان (شهرستان سپیدان)، غار بیشو (شهرستان میمند)، غار پلنگان (شهرستان مرودشت)، غار تادُوان (شهرستان جهرم)، غار تنگ براق (شهرستان اقلید)، غار تنگ تیکاب (شهرستان کازرون)، غار جویجان (شهرستان ممسنی)، غار تمپ کوچه (شهرستان شیراز)، غار تاگی (شهرستان سپیدان)، غار چاه درغول (شهرستان شیراز)، غار چاه کبوتری (شهرستان سپیدان)، غار چک (شهرستان فراشبند)، غار چهل پله (شهرستان مرودشت)، غار دالخون (شهرستان سپیدان)، غار دره قیر (شهرستان اقلید)، غار شاداب یا عروس (شهرستان مرودشت)، غار شفق (شهرستان فیروزآباد)، غار ضحاک (شهرستان ارسنجان)، غار زکریا (شهرستان استهبان)، غار طاق سیاه (شهرستان شیراز)، غار قطرویه (شهرستان نی‌ریز)، غار غریب‌خانه (شهرستان ممسنی)، غار غزال (شهرستان ممسنی)، غار فرایجان (شهرستان داراب)، غار فرمیشگان (شهرستان شیراز)، غار قصر ابوالنصر (شهرستان شیراز)، غار قلات (شهرستان شیراز)، غار کُدونی (شهرستان استهبان)، غار کوزه‌گران (شهرستان مرودشت)، غار گبری (شهرستان استهبان)، غار گِلین (شهرستان شیراز)، غار گوهردان (شهرستان ارسنجان)، غار لَم پلنگی (شهرستان شیراز)، غار مظفر سهلک (شهرستان داراب)، غار ممتاز (شهرستان مرودشت)، غار نمکدان (شهرستان شیراز)

مطالب مرتبط
دیدگاه خود را در باره ی این خبر بنویسید.

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی


<\/h1>